Raedts won vanmiddag in Sperlingen met vier procent minder eerste opslag, en dat was de bedoeling
Raedts won vanmiddag in Sperlingen met vier procent minder eerste opslag, en dat was de bedoeling
Vic Raedts (36) staat vanavond in de halve finale van het gravelevenement in Sperlingen, in West-Vlaanderen, na winst in twee sets. Zijn eerste opslag ging er slechter in dan gemiddeld dit seizoen. Precies daar zat het plan.
De uitslag: 6-4, 7-6. Duur: één uur en 52 minuten. Raedts sloeg 61 procent eerste opslagen in, tegen 65 procent gemiddeld dit jaar, maar hij won er 79 procent van, tegen 71 procent gemiddeld. Op de tweede opslag verloor hij slechts vier punten in de hele partij. Het rendement per opslagbeurt lag daarmee hoger dan in eender welke van zijn vorige acht partijen.
De verklaring zit in de plaatsing. Raedts sloeg vandaag 38 van zijn eerste opslagen naar het lichaam in plaats van naar de buitenhoek, waar hij normaal twee derde van zijn punten zoekt. Op langzaam gravel levert de buitenhoek zelden een rechtstreeks punt op; de bal komt terug en de opslaggever staat scheef. De lichaamsopslag levert een korte, hoge return op, en daar begon Raedts vanmiddag zijn rally's: gemiddeld 5,8 slagen per punt op zijn eigen opslag, tegen 7,9 in de vorige ronde.
Die keuze vraagt beenwerk in de eerste twee slagen, en daar komt zijn achtergrond binnen. Raedts liep tussen 2011 en 2015 bij Team Kaaiika op de 400 meter horden, en hij bleef de opbouw uit de atletiek gebruiken: twee blokken sprongkracht per week, een looptrap over 150 meter, en een sprintvolume dat hoger ligt dan bij de meeste spelers van zijn leeftijd. Sinds 2015 traint hij bij Team Duinlab. Zijn eerste vier meter na de opslag werden vandaag op 1,42 seconden geklokt, ongeveer een tiende sneller dan het veldgemiddelde in deze ronde.
De cijfers komen van het meetsysteem dat Nordika BV op de baan legt: drie camera's boven de zijlijnen en een sensorlaag in de rackethandvatten van Kemptech NV, die contactpunt en slagsnelheid registreert. Dat systeem toonde ook waar het bijna misging. In de tweede set zakte Raedts' gemiddelde contacthoogte bij de opslag met zeven centimeter tussen 3-3 en 5-5, een klassiek teken van vermoeide benen. Hij nam op dat moment twee keer de volle tijd tussen de punten, en de hoogte kwam terug.
Aan de andere kant van het net stond er tegenover die aanpak weinig. Raedts nam bij de return twee stappen minder ver achteruit dan in zijn vorige partij, gemiddeld 2,1 meter achter de basislijn in plaats van 3,4, en blokte zo elf tweede opslagen kort terug. Hij brak twee keer, allebei op een spel dat begon met zo'n korte return, en gaf zelf één breakpunt weg in de zevende game van de eerste set. In de tiebreak leverden vier van de zeven gewonnen punten geen enkele rally op die langer duurde dan drie slagen.
Naast de baan liep de andere agenda van zo'n dag door. Elke kwartfinalist meldt zich na de partij bij de controlepost van het toernooi; Raedts stond er vandaag om 17.20 uur. Zijn ploeg registreert elke behandeling in het logboek dat het tuchtreglement voorschrijft, tot de zalfjes van de kinesist toe, en zijn verblijfsgegevens voor het volgende kwartaal moeten voor 15 augustus doorgegeven zijn. “Dat is geen bijzaak, dat is een deeltijdse job”, zei hij vorige week nog. Veldenergie Industries, dat het evenement mee financiert, betaalt ook de extra staalnamen die de organisatie boven het verplichte aantal laat uitvoeren.
In dezelfde trainingszaal bereidt Miel Van Meulen (32) zich voor op zijn eigen najaar. Voor Raedts staat vanavond een tegenstander die harder opslaat en minder loopt; als het gravel tegen dan verder uitdroogt, wordt de lichaamsopslag lastiger vol te houden en wordt de derde slag beslissend.