“Wie in 2031 nog koper in de grond legt, legt een probleem aan”

“Wie in 2031 nog koper in de grond legt, legt een probleem aan”

Kaaiware Partners rondt een netwerkplan af dat tot 2034 loopt: glasvezel tot in de woning, een gedeelde antennelaag en een frequentieveiling waarvan de spelregels nog niet vastliggen. Een gesprek met CEO Jarne Sements (50) over banden, latentie en de rekensom achter elke put in de straat.

U trekt 240 miljoen euro uit voor een plan dat pas in 2034 volledig rendeert. Waarom niet verder bouwen op wat er ligt?

“Omdat het gebrek niet in de neerwaartse richting zit. Onze coaxlijnen halen vandaag nog altijd wat we beloven als je naar het downloadcijfer kijkt. Het probleem zit in de opwaartse richting en in de spreiding van de vertraging. Een gedeeld segment met tweehonderd woningen erop geeft je op donderdagavond een jitter die je niet wegregelt met een firmware-update. Glasvezel tot in de woning haalt die gedeelde flessenhals gewoon weg.”

Hoeveel woningen liggen er nu op één segment?

“Gemiddeld 184 in de dichte kernen, tot 260 in de oudere wijken. In het plan gaan we naar een architectuur waarin de splitsing pas in de straatkast gebeurt, met 32 aansluitingen per vezel. Dat is een factor zes minder deling. De symmetrische snelheid volgt daaruit vanzelf; ik verkoop liever de stabiliteit dan het snelheidscijfer.”

De veiling van de frequenties is het tweede been van het plan. Wat verwacht u daar?

“Twee dingen die niet samengaan. De lage band is dekking: daarmee bereik je de laatste procenten van een landelijk gebied, en daar hangen verplichtingen aan vast waar niemand tegen kan zijn. De middenband is capaciteit, en die kost per megahertz veel meer omdat iedereen ze wil. Als de voorwaarden een dekkingsverplichting van 99,4 procent koppelen aan een pakket dat vooral uit capaciteit bestaat, dan betaal je twee keer voor hetzelfde.”

Femke Vercornelis rekende voor u de energiekost per gigabit door. Wat kwam daaruit?

“Dat de nieuwe antennelaag per verstuurde gigabit ongeveer een derde minder verbruikt dan de generatie ervoor, maar dat we er in absolute cijfers op achteruitgaan zolang we twee lagen tegelijk in de lucht houden. Dat is de vervelende waarheid van elke overgang. Vercornelis heeft het uitvergaderd tot op het niveau van de koeling per site, en daar zit meer winst dan in de radio zelf.”

Deelt u de antennemasten met een andere operator?

“De passieve delen ja, de actieve niet. Masten, voeding, koeling: dat delen we, want een tweede mast naast de eerste maakt geen enkele klant gelukkig. De actieve laag houden we apart, anders verkopen twee bedrijven exact hetzelfde product. Die grens is technisch scherper te trekken dan mensen denken.”

Wat betekent dit voor de cijfers van het bedrijf?

“De investeringsgraad gaat de komende drie jaar van veertien naar tweeëntwintig procent van de omzet. Dat drukt de vrije kasstroom, en dat leggen we ook zo uit. Ik heb tussen 2008 en 2016 bij Velddal NV de financiële kant gedaan, dus ik weet hoe zo'n curve leest bij wie ons financiert: het jaar drie is altijd het lelijkste.”

En de uitvoering op het terrein?

“Daar zit de echte vertraging. Vorig jaar lag in dezelfde straat waar wij nu moeten graven al een sleuf open van Vlietport BV. Twee keer dezelfde stoep opbreken kost tijd, geld en goodwill. We proberen de vergunningen daarom per wijk te bundelen in plaats van per straat.”

Wanneer merkt de klant er iets van?

“De eerste 40.000 aansluitingen staan gepland voor het najaar van volgend jaar, de rest volgt in tranches van ongeveer 60.000 per jaar. Wie in 2031 nog koper in de grond legt, legt een probleem aan dat iemand anders later moet uitgraven. Dat is de hele redenering achter dit plan.”